Binalardaki ısı kayıplarının azaltılması, enerji tasarrufu sağlanması ve uygulama esaslarının belirlenmesi amacıyla hazırlanan "TS 825- Binalarda Isı Yalıtım Yönetmeliği" son günlerde yaşadığımız ısınma enerjisinin temininin gittikçe zorlaşması ve gün geçtikçe pahalılaşması sorununa karşı alınabilecek en önemli tedbirdir. Bu yönetmeliğe göre "ısı yalıtım projesi"nin imara ilişkin mevzuat gereğince yapı ruhsatı verilmesi aşamasında tesisat projesi ile birlikte ilgili idarelerce istenmesi zorunludur. İnşaatın her aşamasında ısı yalıtımı ile ilgili denetimlerin belediyeler veya valiliklerce yapılması, yetkili kontrolün projede verilen detayların uygulandığını izleyerek belediye veya valiliklere rapor vermesi gereklidir. Binalarda Isı Yalıtım Yönetmeliği'nde ayrıca, yapının kullanılması sırasında göreceli olarak ihtiyaç duyacağı enerji miktarını, dolayısıyla yakıt faturasının yaklaşık bedelini gösteren "Isı İhtiyacı Kimlik Belgesi" hayata geçirilmiştir. Böylelikle zorunlu hale getirilen yönetmeliğin uygulanması da güvence altına alınmış olacaktır.

Binalarda ısı enerjisi tüketimi ve ısı korunumu, ısı enerjisi kaynaklarını dışarıdan temin etmek zorunda olan ülkemiz için oldukça önemli bir konudur. Enerji tüketiminin azaltılması ve enerji verimliliğinin artırılması ülke gelişmesini engellemeden tüm sanayi, işyerleri ve konut yapılarında enerji verimliliğinin artırılması demektir. Bu açıdan bakıldığında binalarda enerji tüketiminin önemi büyüktür. Çünkü ısınma ve soğutma amaçlı harcanan enerjinin büyük bir kısmı yalıtımı yeterli olmayan binalardan atmosfere atılmaktadır. Bu atılan enerjininse ne ülkenin kalkınmasına ne de bireysel kullanıcıya maddi kayıptan başka hiçbir etkisi yoktur.

Gelişmiş ülkelerin hepsi binalarda enerji verimliliğinin artırılması ve daha az enerji kullanılması için özellikle petrol krizinin ardından yoğun bir çaba içine girdiler. Konfor şartları değişmeden, hatta daha da iyileştirilerek enerjinin daha verimli ve minimumda kullanılmasını sağlayabilmek için ilk adım olarak binalarda boşa harcanan, yani atmosfere atılan enerjinin minimuma indirilmesi, binalarda yalıtım seviyelerinin iyileştirilmesi ile olmuştur. Bunun için opak bina kabuğunda ısı yalıtım malzemeleri kullanılarak, saydam kısımlarda ise ısı yalıtımlı doğrama ve cephe sistemleriyle birlikte ısı yalıtımlı camlar kullanarak bina kabuğundan ısı kaybı miktarı azaltılmıştır.

TS 825'te yer alan "Yüksek Oranda Cam  İçeren Yapılar ile İlgili Özel Hüküm" ısı kaybeden düşey dış yüzeylerinin toplam alanının yüzde 60'ı ve üzerindeki oranlarda camlama yapılan binalarda, pencere sisteminin ısıl geçirgenlik katsayısının (Up) 2,1 W/m2K olacak şekilde tasarımlanması ve diğer ısı kaybeden bölümlerinin ısıl geçirgenlik katsayılarının tavsiye edilen U değerlerinden yüzde 25 daha küçük olmasının sağlanması durumunda bu binalar standarda uygun olarak kabul edilir.

Söz konusu binalar için ısı yalıtım projesi ve hesaplamalar aynen yapılacak olup, bu hesaplamalar içerisinde yukarıdaki belirtilen şartların yerine getirildiği ayrıca gösterilmelidir.

Bununla birlikte, yaz aylarındaki istenmeyen güneş enerjisi kazançlarının da tasarım sırasında dikkate alınması uygun olur.

Pencerelerde ısı kaybı açısından en önemli özellik, ısı geçirgenlik katsayılarıdır (U değeri). Binalarda kullanılacak pencerelerin ısı geçirgenlik katsayıları TS 825'e uygun olmalıdır. Isı kazançlarının ve soğutma yüklerinin kontrol altına alınabilmesi için ise pencerelerde kullanılan camların güneş enerjisi geçirgenliği dikkate alınmalıdır. Pencereler, kış mevsiminde güneşin mahal içerisine girişini artırmalı, yaz mevsiminde azaltmalıdır. Bunun için pencere sistemlerinde çift camlar, low-e kaplı çift camlar, güneş kontrol kaplamalı camlar ile yalıtımlı doğramalar kullanılmalıdır.

NURCAN MARAŞ
Çuhadaroğlu Teknik Destek Yöneticisi